Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ


Στις 18 Σεπτέμβρη συμπληρώνονται 5 χρόνια από την δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από χρυσαυγίτικο τάγμα εφόδου στο Κερατσίνι, η οποία και πραγματοποιήθηκε υπό την ανοχή και την κάλυψη μπάτσων της ομάδας ΔΙΑΣ. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα αποτέλεσε την αιματηρή σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι των αντιφασιστικών αντιρατσιστικών διαθέσεων των εργαζομένων. Η αντιφασιστική έκρηξη και το λαϊκό κίνημα έβαλαν προσωρινά φρένο στη βαθύτερη τάση του σύγχρονου δυτικού κοινοβουλευτισμού για πολιτική συνεργασία με τους φασίστες (χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις κορυφαίων στελεχών της Ν.Δ.- Μπακογιάννη, Μπαλτάκου- σχετικά με την δυνατότητα συνεργασίας ή και συγκυβέρνησης με μια σοβαρότερη Χ.Α.), ανάγκασε την κυβέρνηση να ανοίξει η δικαστική δίωξη για τα πολλαπλά εγκλήματα της Χρυσής Αυγής. Ανέκοψε την ορμητική πολιτική και εκλογική άνοδο του νεοφασισμού. Ωστόσο δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε. Όπως δείχνει η επίσημη στήριξη και σύναψη συμμαχίας της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ κατά συνέπειας και του Ελληνικού κράτους με ανοιχτά φασιστικά καθεστώτα όπως αυτά της Ουκρανίας, η ενίσχυση του φασισμού στις διάφορες εκδοχές του σε Ευρώπη και ΗΠΑ αλλά και η ακροδεξία – αντιμεταναστευτική στροφή στη πολιτική ατζέντα της Ε.Ε. (βλ. προτάσεις Ουγγαρίας – Ιταλίας, σύμφωνο Ε.Ε. – Ελλάδας – Τουρκίας κ.α.). Αποτελούν τις κυριότερες ενδείξεις πως το φίδι του φασισμού εκκολάπτεται και μόνο το εργατικό – λαϊκό κίνημα μπορεί να τσακίσει.
.Η Χρυσή Αυγή και ο φασισμός δεν είναι αντισυστημικές δυνάμεις, όπως διατυμπανίζουν. Εκφράζουν πολιτικά και ιδεολογικά την ταξική καταπίεση και την πλήρη κατάργηση των εργατικών και λαϊκών ελευθεριών. Εκφράζουν πολιτικά και ιδεολογικά την κρίση του αστικού κοινοβουλευτισμού και τη βαθιά αντιδημοκρατική τάση του κεφαλαίου για αναίρεση όλων των δημοκρατικών κατακτήσεων ακόμη και των τυπικά κοινοβουλευτικών – όχι για λιγότερο αλλά για περισσότερο και ισχυρότερο κράτος.) Αναδείχθηκαν μέσα από την ανοιχτή στήριξη μερίδων του κεφαλαίου (π.χ. Έλληνες εφοπλιστές), ώστε να ανακόψουν τα λαικά κινήματα που «άνθισαν» τη περίοδο 2010 – 2015. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως τα μεγάλα Μ.Μ.Ε., κάτοχοι των οποίων είναι οι “βαρώνοι” της Ελληνικής οικονομίας προπαγάνδιζαν απροκάλυπτα υπέρ τους.
 Στο σήμερα ο εθνικισμός επανέρχεται στο προσκήνιο σε Ελλάδα και σε Τουρκία. Οι αστικές τάξεις ταΐζουν τους λαούς μίσος και ψέματα για να μοιράσουν την λεία τους στις πλάτες τους. Η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, οι πολυεθνικές και οι κυβερνήσεις Ελλάδας-Τουρκίας έχουν μοιράσει τα πλούτη και  τσακώνονται στο ποιος θα πάρει μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας. Η πολεμική προετοιμασία προχωρά, οι εξοπλισμοί δρομολογούνται και η αντιπαράθεση εξαπλώνεται με φόντο τα πετρέλαια και τις πολυεθνικές της ενέργειας (φυσικά κοιτάσματα στο βυθό του Αιγαίου). Οι ευθύνες για την όξυνση των σχέσων Ελλάδας – Τουρκίας, μόνο τους λαούς δεν βαραίνουν. Αντίθετα αποτελεί προιόν επικίνδυνων πολιτικών τόσο του Ελληνικού όσο και του Τούρκικου κράτους. Η προσπάθεια του ελληνικού κράτους να διπλασιάσει τα χωρικά του ύδατα, η  συμμαχία του με την Κύπρο-Αίγυπτο-Ισραήλ με σκοπό την εκμετάλλευση  της πλειοψηφίας των κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου (περιορίζοντας σημαντικά ή/και αποκλείοντας τα υπόλοιπα κράτη της περιοχής-π.χ. Συρία, Παλαιστίνη) δημιουργούν μια έκρυθμη κατάσταση με χαμένο τους λαούς και στις δύο άκρες του Αιγαίου.
Από την αρχή του 2018 μεγάλο κομμάτι του ελληνικού εθνικού κορμού βρίσκεται σε διαρκή κινητοποίηση με κυρίαρχη κινηματική έκφραση τις εθνικιστικές συγκεντρώσεις σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα για την υπεράσπιση της “ελληνικότητας” της Μακεδονίας.
Η επέτειος της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα είναι μέρα μνήμης αλλά και μάχης κατά του φασισμού, για να βρει δικαίωση ο Παύλος, αλλά και όσοι έχουν πέσει θύματα της φασιστικής βίας. Για να φράξουμε το δρόμο στο φασισμό και να διαλύσουμε τα φασιστικά μορφώματα. Είναι μια μέρα που χρειάζεται να βρίσκει όλες τις αντιφασιστικές αντικαπιταλιστικές δυνάμεις ενωμένες σαν γροθιά να καλούν το λαό να κατέβει στο δρόμο του αγώνα. Σε αυτή την προσπάθεια δεν χωρούν ηγεμονισμοί, ιδιοκτησιακές αντιλήψεις, αλλά ούτε και συμμετοχή σε κυβερνητικές φιέστες με το δήμο Αθηναίων στο όνομα ενός θολού “αντιφασιστικού μετώπου” όπως η συναυλία στις 15 Σεπτέμβρη. Ο πραγματικός αντιφασιστικός αγώνας οφείλει να είναι αντικυβερνητικός, ταξικός και στην ουσία του αντικαπιταλιστικός.
ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ την ΤΡΙΤΗ 18/9, 5.30 μμ στο ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ (οδ. Παύλου Φύσσα) στην πορεία στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στην πλ. Κοραή στον Πειραιά.

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

ΠΡΥΤΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2018: Ιδιωτικά συμφέροντα – Διαπλοκή


     Στις 24 Μάιου ολοκληρώθηκαν οι εκλογές ανάδειξης του νέου πρυτανικού σχήματος (1 πρύτανης, 3 Αντιπρυτάνεις) στην Γεωπονική. Πριν συνεχίσουμε ξεκαθαρίζουμε πως καμία αυταπάτη δεν τρέφουμε για την οποιαδήποτε πρυτανική αρχή. Ξέρουμε ότι ανεξαρτήτως προσώπων η πολιτική που ακολουθεί κάθε Πρυτανεία και οι κατευθύνσεις που προωθεί δεν αλλάζουν, τουλάχιστον όσον αφορά τα κεντρικά χαρακτηριστικά τους. Η θέση του (αντί)πρύτανη εξαρτάται, ως επί το πλείστον, από το πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο διαχείρισης καταστάσεων όπως αυτό ορίζεται από την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία (Ε.Ε.). Συνεπώς για μας, δεν υπάρχουν καλοί και κακοί πρυτάνεις, καθώς υπό μία έννοια “δεσμεύονται” καθολικά για συνέχιση των ασκούμενων εκπαιδευτικών πολιτικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σύμπλευση των διάφορων υποψηφίων όσον αφορά τους “προεκλογικούς στόχους”. Οι λογικές σύνδεσης επιχειρήσεων – πανεπιστημίων, επιχειρηματικότητας – καινοτομίας – ανταγωνιστικότητας αποτέλεσαν για ακόμα μία φορά κοινό σημείο αναφοράς. Όλα τα παραπάνω εξηγούνται καθώς σαν κατευθυντήρια γραμμή για τη παιδεία για το ελληνικό κράτος αλλά και συνολικά για τα κράτη – μέλη της Ε.Ε. (βλ. Γαλλία) το δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο πρέπει να σταματήσει να υπάρχει και να αντικατασταθεί από ένα, αυτοχρηματοδοτούμενο και πλήρως εναρμονισμένο με την αγορά πανεπιστήμιο. Ήδη αυτό περιγράφεται από το νόμο Γαβρόγλου μέσω της λογικής της διάσπασης τμημάτων που όπως είδαμε να προσπαθεί να εφαρμοστεί και στην Γεωπονική αλλά και της συγχώνευσης τμημάτων όπως είδαμε στα ΤΕΙ. Προωθείται ένα πανεπιστήμιο της ανταποδοτικής λογικής στα μεταπτυχιακά που επιβάλει την επιβολή «τελών φοίτησης» (δίδακτρα) μέσω της έρευνας και της δουλειάς που θα παράγουμε, ενώ διασπά ακόμα περισσότερο την παρεχόμενη γνώση μέσω των νέων πιο εξειδικευμένων προγραμμάτων σπουδών. Παρότι όμως, πολιτική μας εκτίμηση είναι πως όποιος και να κάθεται στη καρέκλα του πρύτανη ο πυρήνας της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης θα είναι ίδιος. Δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε τα αποτελέσματα των φετινών πρυτανικών εκλογών καθώς διαμορφώνουν μια νέα κατάσταση εντός της σχολής. Το βασικότερο είναι προφανώς το ίδιο το αποτέλεσμα. Οι δύο υποψήφιοι που έφτασαν στον δεύτερο γύρο αποτελούν το πιο μαύρο κομμάτι του καθηγητικού στρώματος.
 1) Εντοπίζονται εδώ και χρόνια στην πρώτη γραμμή υπασπιστών της πιο σκληρής νεοφιλελεύθερης λογικής για τη δημόσια εκπαίδευση. Εμφανίζονται σαν υπερασπιστές των συμφερόντων των τμημάτων Βιοτεχνολογίας (ο εκλεγμένος πρύτανης) και Τροφίμων (ο έτερος του δευτέρου γύρου) προωθώντας επί της ουσίας τη σύγκρουση με άλλα τμήματα της σχολής, αντίστοιχα ΤΕΙ  κλπ, λογική αντιπαραθετική για τα κοινά συμφέροντα της πληττόμενης πλειοψηφίας των φοιτητών και τον ενιαίο γεωπονικό χαρακτήρα, δημιουργώντας έτσι πρόσφορο πεδίο για τον κοινωνικό ανταγωνισμό μεταξύ των φοιτητών.
2) Επί πλέον αποτελούν τη καρδιά της διευρυμένης επιχειρηματικής λειτουργίας του πανεπιστημίου με ανελέητα ΠΑΡΕ (τζάμπα δουλειά φοιτητών και έρευνα) – ΔΩΣΕ (λεφτά και εξοπλισμό στο εργαστήριό μου).
3) Συνεπώς προωθούν σθεναρά, ακόμα και στα λόγια, την μετατροπή της δημόσιας – δωρεάν παιδείας σε εργοστάσιο παραγωγής φθηνών, ευέλικτων, πειθήνιων εργαζομένων, έτοιμων να θυσιαστούν στο βωμό της ιδιωτικής κερδοφορίας.
4) Αποτελούν τη πιο σκληρή φωνή της νεοφιλελεύθερης λογικής για τα πανεπιστήμια. Κατάργηση του ασύλου, καμία διεξαγωγή γενικής συνέλευσης, ΜΑΤ μέσα για εκκένωση καταλήψεων, φοιτητές – στρατιωτάκι κ.ο.κ.
Για του λόγου το αληθές, ορισμένα ιστορικά παραδείγματα δείχνουν με τον πιο κατάφωρο τρόπο το τι πραγματικά έρχεται και το με ποιους καλούμαστε να τα βάλουμε. Οι δύο υποψήφιοι που έφτασαν ως τον δεύτερο γύρο ήταν αυτοί (παρέα με κάποιους ακόμα) που έδρασαν καταλυτικά για την αλλαγή του προγράμματος σπουδών σε Ε.Τ.Τ. και Γ.Β.. Ήταν αυτοί που υποσχέθηκαν σε φοιτητές του τότε 1ου έτος, έναντι στήριξης, πως οι αλλαγές αυτές θα εφαρμόζονταν και για εκείνους και θα σήμαιναν ποιοτικότερο πρόγραμμα σπουδών με μειωμένο όγκο μαθημάτων κ.ο.κ.. Η πραγματικότητα; Κάποιες αλλαγές που πέρασαν, εφαρμόστηκαν για την επόμενη χρονιά, το πρόγραμμα σπουδών έγινε πιο εξειδικευμένο όχι πιο ποιοτικό και  ο αριθμός μαθημάτων ουδέποτε μειώθηκε αισθητά. Την προηγούμενη από αυτή χρονιά μάλιστα και ενώ η σχολή βρισκόταν υπό κατάληψη, οι ίδιοι είχαν υπογράψει ψήφισμα που καλούσε τον τότε πρύτανη να προβεί σε κάθε “νόμιμη διαδικασία” για το άνοιγμα της σχολής. Δηλαδή να καλέσει την αστυνομία για την εκκένωση της.
Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στους εκλεγμένους αντιπρυτάνεις. Η μετάλλαξη του πανεπιστημίου αποτελεί στρατηγικό στόχο του εγχώριου-διεθνούς κεφαλαίου για την άνοδο της κερδοφορίας του, η νέα πρυτανεία σε καμία περίπτωση δεν θα συγκρουστεί με τη συγκεκριμένη κατεύθυνση. Άλλωστε δεν είναι προς το συμφέρον της. Η μετατροπή του φοιτητή σε εργάτη εργαζόμενο γνώσης διαφορετικών ταχυτήτων, «καινοτόμο», «επιχειρηματικό», «παραγωγικό», «ανταγωνιστικό», «ευέλικτο» και πειθήνιο σωματικά  και ιδεολογικά, για τις ανάγκες του κεφαλαίου. Η άντληση κέρδους από φοιτητές-μεταπτυχιακούς-πρακτικάριους εντός πανεπιστημίου. Η πλήρης προσαρμογής της γνώσης στις εκάστοτε ανάγκες της σύγχρονης αγοράς. Η εκχώρηση των υπηρεσιών του πανεπιστημίου (σίτιση, στέγαση, φύλαξη) σε εργολάβους. Είναι στοιχεία που ακόμα και στο δημόσιο λόγο αποτελούν θετικές κατευθύνσεις για το νέο πρυτανικό σχήμα. Η νέα πρυτανεία, θα αποτελεί μια πιο γνήσια και επιθετική φωνή της επιχειρηματικοποίησης της σχολής. Παρότι αναμφισβήτητα και ο προηγούμενος πρύτανης ευθυγραμμίστηκε πλήρως με αυτές τις κατευθύνσεις παρά την υποτιθέμενα αντίθετη θέση του, το νέο πρυτανικό σχήμα δημιουργεί ένα ακόμα πιο εκρηκτικό έδαφος πάνω στο οποίο πατάει η σχολή. Τα ζήτημα της διάσπασης, των απλήρωτων (ή με μισθούς – χαρτζιλίκι) πρακτικών, του ορίου δήλωσης μαθημάτων στις εξεταστικές δεν πρόκειται να χαριστούν από κανέναν πρύτανη. Η απάντηση του φοιτητικού συλλόγου βρίσκεται στο συλλογικό δρόμο του αγώνα για τη σύγκρουση με τις κατευθύνσεις του επιχειρηματικού πανεπιστημίου και τη σκιαγράφηση των σύγχρονων αναγκών μας. Η νέα πρυτανεία θα προσπαθήσει να παγιώσει μια νέα ομαλότητα, κατά την οποία, ο κερδισμένος θα είναι τα ιδιωτικά συμφέροντα και ο χαμένος τα μορφωτικά, εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα της πλειοψηφίας των φοιτητών.

ΛΟΓΑΡΙΑΣΑΝ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ....ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ


Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΕΤΣΙ… …ΘΑ ΠΑΕΙ ΑΛΛΙΩΣ!

Η κατάσταση στη κοινωνία και η πολεμική απειλή

 O λαός και η νεολαία βιώνουν εδώ και 10 χρόνια άγρια λιτότητα και εξαθλίωση που εντείνεται όλο και περισσότερο μέρα με την μέρα. Η απελευθέρωση των πλειστηριασμών και το όργιο καταστολής που την συνόδευσαν, η χρησιμοποίηση του τρομονόμου για την ποινικοποίηση κοινωνικών σχέσεων που επανέρχεται στο προσκήνιο με την υπόθεση της Ηριάννας και του Περικλή αλλα και την άρνηση χορήγησης αδειών στον Β. Δημάκη που τον οδήγησε σε απεργεία πείνας 39 ημερών και 8 μερών απεργείας δίψας μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματα του  συνθέτουν την αναβαθμισμένη προσπάθεια καταστολής από την μεριά της αστικής τάξης και αποσυνθέτουν ολοσχερώς το success story της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Επιπλέον ανησυχία γεννάει η κατάσταση στα σύνορα της  Ελλάδας με την Τουρκία και την όξυνση των ανταγωνισμών των δύο κρατών με συνέπεια το θερμό επεισόδιο στη νήσο Ρω αλλά και το θάνατο του έλληνα πιλότου πάνω από την Σκύρο.  Σε όλο αυτό το πλάισιο έρχεται να προστεθεί τώρα και η ιμπεριαλιστική επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Συρία και η συνεχιζόμενη όξυνση του πολεμικου κινδύνου και των ενδοαστικών αναταγωνισμών γύρω από την ανατολική μεσόγειο. Πολεμικά παιχνίδια που μάλιστα, η Ελλάδα έχει ενεργό ρόλο μιας και προσπαθεί και αυτή να πάρει όλο και μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα των ΑΟΖ και των πετρελαίων.

Σε αυτό το γαϊτανάκι εξοπλισμών η κυβέρνηση ψηφίζει έκτακτη επιχορήγηση ύψους 1,1 δισεκατομμυρίων για πολεμικούς εξοπλισμούς την ίδια ώρα που δίνει ψίχουλα για την υγεία και την παιδεία. Αλλά σαν να μην έφταναν όλα αυτά εξαπολύει μια εκστρατεία προπαγάνδισης μιας δήθεν εξόδου από τα μνημόνια την ώρα που έχει αποδεχτεί όλα τα μέτρα της 3ης και της επερχόμενης 4ης αξιολόγησης συμπεριλαμβανομένου και του δημοσιονομικού κόφτη μέχρι το 2060. Την ίδια ώρα προσπαθεί στο ζήτημα της εξωτερικής πολιτικής να κλέισει το ονοματολογικό με την Μακεδονία και την ΑΟΖ με την Αλβανία, ακριβώς για να μπορέσει η ελληνική αστική τάξη να κάνει μεγαλύτερο παιχνίδι από αυτό που ήδη κάνει στα βαλκάνια. Σε αυτό όμως το επίπλαστο και ξεθωριασμένο “success story” δεν χωρά η πλειττόμενη πλειοψηφία λαου και νεολαίας. Για αυτό η κυβέρνηση αναβαθμίζει την καταστολή, ψηφίζει τον αντιαπεργιακό νόμο και φέρνει νομοσχέδια για την παιδεία ακριβώς για να την κάνει και αυτή προνόμιο των λίγων και των ισχυρών.


ΑΝΤΙ-ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ!




1.Στις εκλογές της 16 Μάη ψηφίζουμε ώστε:  
Α) να “ευχαριστήσουμε” τα παιδιά των ΔΑΠ – ΠΑΣΠ που μας κέρναγαν ποτάκια και μας χάριζαν σημειώσεις όλη τη χρονιά.
Β) να ενισχύσουμε το μόνο γνήσιο κόμμα της αριστεράς, καθώς ως γνωστόν “πας μη ΚΚΕ, αντικομουνιστής”
Γ) δεν κατεβαίνουμε καν στη σχολή να ψηφίσουμε, χαρίζοντας ένα τεράστιο δώρο σε καθεστωτικές παρατάξεις – πρυτανεία – κυβέρνηση – Ε.Ε.
Δ) να στείλουμε ένα μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι η νεολαία ούτε υποτάσσεται – ούτε διαπραγματεύεται αλλά αντιθέτως αγωνίζεται – ανατρέπει – νικά.

2. Το μήνυμα των φετινών εκλογών θέλουμε να αναδεικνύει πως:
 Α) Οι αυταρχικές πολιτικές Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ που διαλύουν την κοινωνία και ξεφτιλίζουν τη νεολαία, ήταν σωστές και δικαιολογημένες και συνεπώς θα πρέπει να συνεχιστούν.
Β) Το φοιτητικό κίνημα είναι ανήμπορο να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και χρειάζεται επειγόντως να το πάρει από το χεράκι το Κ.Κ.Ε., ακόμα και αν προσπαθεί να το καπελώνει συνεχώς.
Γ) Η νεολαία δεν ενδιαφέρεται για τη ζωή της και μένει παρακολουθητής των εξελίξεων
Δ) Οι φοιτητικοί σύλλογοι καταδικάζουν έμπρακτα τις παραπάνω λογικές και επιβάλουν τις ανάγκες τους μέσω της συγκρότησης ενός μαχητικού κινήματος διαρκείας.

3. Για την πρόταση της πρυτανείας για την διάσπαση της Γεωπονικής σε 14 τμήματα έχουμε να πούμε:
Α) Να αφήσουμε τους πασπίτες και τους δαπίτες να το συζητήσουν και να «κομπρεμιάσουν» με την Πρυτανεία όπως κάνουν τόσα χρόνια, που αλλάζουν συνεχώς τα προγράμματα σπουδών.
Β) Να αναθέσουμε τον «αγώνα» στους πεφωτισμένους αγωνιστές της ΚΝΕ που όταν ωριμάσουν οι συνθήκες θα σκεφτούν τι θα κάνουν με το ζήτημα.
Γ) Να μην ασχοληθεί καθόλου με το ζήτημα ο φοιτητικός σύλλογος με αποτέλεσμα μετά να μην υπάρχει καθόλου ο Γεωπονικός χαρακτήρας στο πτυχίο μας.
Δ) Να πάρουμε σαν φοιτητικός σύλλογος, μέσα από τις αμεσοδημοκρατικές μας διαδικασίες απόφαση για μαχητικούς αγώνες, καταλήψεις και δράσεις με σκοπό την άμεση ανάκληση της πρότασης